نگاهی به دين زرتشت (( قسمت پنجم ))   

عرفان زرتشت

شناخت خداوند ؛ پرورش و پويايی و ويژگی های اخلاقی و نزديک شدن به اهورامزدا ؛ مهمترين هدف سفارش شده اشو زرتشت در زندگی انسان است .
پيام آور ايرانی باور دارد که اگر انسان رفتار خود را به شش فروزه ای که از خداوند سرچشمه گرفته هماهنگ سازد ؛ گذری به هفتمين مرحله نيز خواهد داشت و به جايی خواهد رسيد که به جز خدا نخواهد ديد .
نخستين گام در راه نزديک شدن به اهورا ؛ وهومن يا منش نيک است . اين واژه در زبان فارسی به بهمن تبديل شده است . نيک انديشی يکی از فروزه های ذاتی خداوند است که انسان نيز بايد آن را در خود پرورش دهد .
گام دوم ؛ گزينش اشه وهيشته يا بهترين اشويی است که در زبان فارسی به ارديبهشت تبديل شده است . اشويی در ذات خداوند ؛ هنجار مطلق و توانايی نظم بخشيدن است . اين فروزه در انسان نيز کوششی برای هماهنگی در رفتار بر پايه اشويی ؛ يعنی پيوستن به راستی است .
خشتره وئيريه که در زبان فارسی به شهريور تبديل شده است توانايي مينوی و پادشاهی بر خود معنی ميدهد . فروزه توانايی در انسان ؛ گزيده ای از توانايی ذاتی خداوند به گونه محدود و متناهی است که بايد پرورش و افزايش يابد . توانايی گذشت و مهربانی ؛ توانايی کنترل رفتار ناهنجار با هماهنگی بين احساس و خرد ؛ توانايی پيروی از هنجار اشا ؛ توانايي دفاع از حق و مبارزه با دروغ ؛ توانايی رسيدن به آزادی و آزادمنشی و . . .
گام چهارم ؛ فروزه (( مهرورزی )) است که در گات ها به گونه سپنته آرمئی تی بيان شده و در فارسی به سپندارمز يا اسفند تبديل شده است .
در بينش اشو زرتشت رابطه بين انسان و خدا بر مبنای دوستی و محبت است نه از روی ترس و بيداد . پس بر انسان بايسته است تا فروزه (( مهرورزی )) را در خود افزايش دهد . خوايشتنداری ؛ گذشت ؛ فروتنی ؛ مهربانی ؛ بخشندگی و دهشمندی از پرتوهای اين فروزه هستند .
فروزه بعدی در پيام اشو زرتشت به صورت هه اوروتات و در فارسی به گونه خورداد بيان شده است . در اين مرحله رسايی و کمال در انسان پديدار خواهد شد و او را به تدريج به انسان آرمانی نزديک خواهد کرد . در بينش اشو زرتشت رسايی با جاودانگی که ششمين مرحله است به هم پيوسته هستند . به اين معنی که اگر انسان به رسايی برسد خود به خود به (( بی مرگی )) نيز خواهد رسيد . امره تات که در فارسی به صورت امرداد آمده ؛ جاودانگی معنی ميدهد . بی گمان اين فروزه از ويژگی های ذاتی خداوند است ولی انسان نيز بر پايه نظامی که در آفرينش او پيش بينی و برقرار شده است ؛ به گونه ای ديگر و به طور نسبی جاودانه خواهد شد .
هفتمين گام در راه عرفان و شناخت اهورا ؛ سرئوشه است . اين واژه در فارسی به گونه (( سروش )) بيان شده ؛ نور حقيقت و ندای اهورايی است که چون مشعلی ؛ نهاد انسان و ديده دل عارف را روشن خواهد کرد . بنابراين در کنار کار و کوشش ؛ مراحل عرفان نيز در انسان سپری ميشود . فروزه هايی چون پاکی و راستی ؛ توانايی سازنده و مهرورزی پويا خواهد شد تا رسايی و پايندگی در نهاد او فزونی يابد .

سوی پرستش

پيروان آيين زرتشت که خود را مزديسنی يعنی پرستندگان مزدا ( خدا ) نيز ميگويند در نيايش های خود با تن و روانی پاک ؛ رو به سوی (( روشنايی )) ؛ خداوند را سپاس گفته و نيايش ميکنند . زرتشتيان به گاه نيايش ؛ زندگی سرشار از آسايش و بهرورزی را برای نيک انديشان روزگار آرزو ميکنند و آتش را در کنار سه عنصر ديگر آب و خاک و هوا گرامی ميدارند و از آتشکده ها به عنوان مهر و پاکی در محل زندگی خود ؛ پاسداری ميکنند . آنان از روشنايی آتش همانند نورهای ديگر به عنوان پرستش سو ( قبله ) به هنگام نيايش بهره ميگيرند .
ايرانيان از سالها پيش ؛ آتش را به عنوان نماد موجوديت خود يا به عبارتی پرچمی برای هويت ملی خود در نظر داشتند و به آن افتخار ميکردند . زيرا آتش از بين برنده ناپاکی ها و روشن کننده تاريکی هاست . گرما و انرژی آتش ؛ چرخهای صنعت و پيشرفت را به چرخش می آورد . آتش درونی انسان است که انديشه او را به خرد بی پايان اهورايی پيوند ميزند . بنابراين زرتشتيان به پيروی از نياکان خود همچنان آتش را گرامی داشته ؛ از روشنايی آن به عنوان قبله به هنگام نيايش بهره ميگيرند .

Bye & Die

-= Shadows Move In The Dark =-
لینک
چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت ،۱۳۸٢ - DEICIDE PropheT Of DarkneSS