نگاهی بر دين زرتشت (( قسمت سوم ))   



صلح و دوستی

در آيين زرتشت ؛ جنگ و دشمنی چه در جهت کشورگشايی و چه به نام گسترش دين ؛ نادرست است . او به جهانی سرشار از دوستی و مهربانی می انديشد .
همه انسانها بايد با پيوستن و پايبندی به اشا ؛ مهربانی و يگانگی را در بين خود گسترش دهند تا دوستی جهانی پديدار گردد . هر زرتشتی به هنگام نيايش روزانه ؛ باور و پيمان خود را در سرود مزده يسنو اهمی به مهر و آشتی در دين مزدايی زرتشتی استوار ميسازد . او آيينی را پيروی ميکند که مخالف جنگ و خونريزی و ستايشگر آشتی ؛ ازخودگذشتگی و پارسايی است .


شادمانی و خوشبختی

دين زرتشت ؛ آيين شادمانی است . از اين رو پيروان زرتشت شاد بودن و شاد زيستن را برگزيده اند و از افسردگی و سوگواری دوری ميکنند . در اين آيين جشن و سرور ؛ يکی از راه های نيايش و ستايش خداوند و نزديک شدن به اوست . به همين انگيزه زرتشتيان ؛ غير از جشنهای نوروز ؛ مهرگان و سده ؛ جشنهای ماهيانه هم دارند و آن روزهايی است که نام روز و ماه برابر ميشود .
پيامبر ايران ؛ پيروان خود را شادمان و خشنود ميخواهد زيرا در پرتو اين فروزه ها ؛ تن انسان نيرومند و روان او شاد ميگردد ؛ در نتيجه شوق به کار و کوشش در آن فزونی می يابد . در بينش اشو زرتشت خوشبختی و اسايش واقعی تنها با تلاش و از راه درستی به دست می آيد و هرگز انسانی که از راه ناشايست خود را خوشبخت ميپندارد به خرسندی واقعی دست نيافته است.


جشنها

زرتشتيان به مناسبتهای گوناگون تاريخی ؛ ملی ؛ طبيعی و دينی ؛ جشنهايی در يک سال خورشيدی برپا ميدارند . از گروه جشنهای ملی ؛ نوروز جلوه ويژه ای دارد ؛ زيرا شروع سال نو را گزارش ميدهد و هنگام شکفتن جوانه ها و بالندگی طبيعت نيز ميباشد .
در باور زرتشتيان ؛ نوروز که از ماه فروردين آغاز ميگردد ؛ از آن فروهر درگذشتگان است که از ۱۰ روز پيش از نوروز برای سرزدن بستگان خود به سوی آنها خواهند آمد . به همين انگيزه در پايان اسفند ماه هر سال خانه تکانی ميکنند ؛ خشم و کينه را از جان و روان خود مي زدايند تا فروهر درگذشتگان خوشنود گردند و در سال جديد ؛ برکت و بهروزی را به بازماندگان پيشکش کنند . سپس در نخستين روز سال نو به آتشکده ها يا نيايشگاهها ميروند تا روز و سال نو را با يکدلی و همبستگی در کنار نور و روشنايی ؛ اهورامزدا را نيايش کنند .

جشن مهرگان ؛ در روز مهر از ماه مهر برگزار ميشود . در بيان تاريخی پيروزی فريدون بر ضحاک تازی و ستمگر را به همراه دارد و از سوی ديگر آغاز زمستان را در گاه شماری باستانی ايران گزارش ميدهد .

جشن چله ؛ بزرگترين شب سال و آخرين روز ماه آذر است . شادمانی مردم در آن شب برای بلندتر شدن روزها ؛ افزايش روشنايی و زايش مهر ( نور خورشيد ) است .

جشن سده ؛ يادگار مهار شدن آتش به گزارش شاهنامه فردوسی است . در شامگاه روز دهم بهمن ؛ پشته های هيزم را فراهم کرده و آن را با مراسمی ويژه آتش ميزنند ؛ تاريکی شب را به روشنايی تبديل و کشف آتش در تاريخ نياکان خود را ارج ميگذارند .

در گاه شماری زرتشتی ؛ سال به ۱۲ ماه سی روزه و ۵ روز پايان سال تقسيم شده است . در اين گاه شماری هر روز نام ويژه ای دارد . هرگاه که نام روز با نام ماه برابر شود آن را جشن ميگيرند . از برجسته ترين آنها تيرگان جشنی است که از نظر تاريخی به فداکاری آرش کمانگير در گسترش مرز ايران نسبت دارد . در تيرگان زرتشتيان به يکديگر آب ميپاشند تا در باور سنتی خود ؛ خرمی و سرسبزی را با آمدن باران آرزو کرده باشند .

جشن اسفندگان ؛ روز سپندارمز از ماه اسفند است . سپنته آرمئی تی عشق پاک و مقدس است و بيشتر از زنان سرچشمه ميگيرد . اين روز به زنان و مادران اختصاص دارد . به احترام ويژگی های فداکاری ؛ فروتنی و مهربانی مادر ؛ جشن ويژه ای در روز مادر برپا ميگردد .

گاهنبارها ؛ جشنهای فصلی و مربوط به زندگی کشاورزی و دامپروری هستند که در فرهنگ ايران باستان شکل گرفته اند و شش مرحله در سال برگزار ميشود . زرتشتيان در هر مرحله گاهنبار ؛ پنج روز به داد و دهش ميپردازند و با گردهم آيی در اين جشنها ؛ داده های آفريدگار را سپاس ميگويند .

‌Bye & Die

-= Shadows Move In The Dark =-
لینک
چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت ،۱۳۸٢ - DEICIDE PropheT Of DarkneSS